.NET Framework’ten .NET 10’a Geçiş Rehberi

.NET Framework geçişi hangi iş ihtiyacını karşılar?

Bu rehber .NET Framework üzerinde çalışan web, servis ve masaüstü uygulamalarının sahipleri içindir. ASP.NET Web Forms, WCF, WinForms veya WPF kullanmanız, aynı geçiş adımlarının her projeye uygulanabileceği anlamına gelmez. Önce uygulama modelini ve işin kesinti sınırlarını ayırın.

Geçişin kabul koşullarını, günlük işte çözmek istediğiniz soruna göre seçin. Aşağıdaki tablo kapsam planlamak içindir.

Bugünkü sınır	Modernizasyonda araştırılacak değişiklik	Kabul edilecek iş çıktısı
Küçük değişiklik bütün sistemi yayınlamayı gerektiriyor	Ayrılabilir bir iş akışı ve servis sözleşmesi	Akışın yayın ve geri dönüş adımlarının bağımsız denenmesi
Yeni entegrasyon eski kütüphanede takılıyor	Paket/uygulama modeli uyumu veya adaptör	Aynı iş kuralını koruyan doğrulanmış entegrasyon
Sistem bilgisi tek kişide	Tekrarlanabilir derleme ve operasyon kaydı	Yetkili başka bir kişinin ortamı kurup hatayı inceleyebilmesi

Bakım ve süreklilik hedeflerini kabul planına ekleyin. Bulut barındırma veya mikroservis kullanımı ayrı tasarım kararlarıdır.

Hedef sürüm ve geçiş ortamı nasıl hazırlanır?

14 Ekim 2026 kontrolünde Microsoft, .NET 10’u LTS olarak ve destek bitişini 14 Kasım 2028 olarak listeler. Destek, geçerli işletim sistemi ve güncel yama koşullarından bağımsız değildir. Çalışma zamanını seçerken bu koşulları birlikte kontrol edin. .NET destek politikası

.NET Framework’ün bütünü için tek bir geçmiş destek bitişi varsaymayın; özellikle 4.8’in politikası kurulu olduğu işletim sistemini izler. Geçiş gerekçeniz mevcut kurulumun gerçek durumu olmalıdır. .NET Framework yaşam döngüsü

Çözüm dosyası, kaynak kodu, paketler, özel DLL’ler, servis hesapları, sertifikalar, görevler ve yayın tarifini envantere alın. Temsili veri, kritik rapor çıktıları, izin verilen kesinti ve geri dönüş sorumlusu hazır olmalıdır. Kimlik ve lisans sırlarını rehber veya hata kaydına kopyalamayın.

.NET 10 geçişi adım adım nasıl yapılır?

1. Uygulamayı modeline göre bölümlendirin. Web, servis, masaüstü ve ortak kütüphaneleri ayırın. Taşınabilir kod ile işletim sistemine ve uygulama modeline bağlı kodu belirleyin. Microsoft’un geçiş çerçevesini bir karar listesi olarak kullanın; bir araç raporunu tamamlanmış geçiş saymayın. Çıktı: bağımlılıkları gösteren kapsam haritası. Framework geçişine genel bakış
2. Taşınamayan teknolojiler için yol seçin. Web Forms, ASP.NET Core üzerinde aynen çalışmaz; ekran ve iş kuralı sınırları için ayrı plan gerekir. WinForms/WPF kullanırken web veya Linux hedefini otomatik sonuç saymayın. Yerinde uyarlama, geçici adaptör veya yeni arayüz seçeneklerini karşılaştırın. Çıktı: her uygulama modeli için kabul edilmiş geçiş yolu. Platform seçimi
3. Paket ve özel bileşenleri doğrulayın. NuGet hedeflerini, özel DLL’leri ve üretici desteğini kontrol edin. Gerekli projelerde paket başvurularını uygun biçime taşıyın; bir DLL’in referans eklenebilmesi bütün çalışma davranışını kanıtlamaz. Çıktı: uyumlu sürüm ve değiştirme kararlarıyla paket listesi. Bağımlılık incelemesi
4. Küçük bir dikey akışı taşıyın. Tek bir form, API veya toplu işi veri erişimi ve yetki kontrolüyle birlikte deneyin. WCF sunucusu için CoreWCF bir değerlendirme seçeneğidir; bağlama, kimlik ve sözleşmelerin değişmeden uyacağı varsayılmaz. Çıktı: uçtan uca çalışan, sınırları kayıtlı bir pilot. Kullanılamayan teknolojiler ve alternatifler
5. Derleme başarısından sonra davranışı test edin. Kimlik, tarih/para biçimi, dosya yolları, dış süreçler, ağ bağlantıları ve hata yönetimini karşılaştırın. .NET 10’un değişiklik listesi kaynak, ikili uyumluluk ve davranış değişikliklerini ayırır; kendi alanınıza ait maddeleri kabul testine çevirin. Çıktı: eski/yeni iş çıktısı karşılaştırması. .NET 10 değişiklikleri
6. Veri ve yayın sınırını prova edin. Şema uyumu, kuyruk tüketicileri, servis hesapları ve paralel çalışmada yazma sahipliğini belirleyin. Eski sürüme dönüldüğünde yeni kayıtların ne olacağını deneyin. Çıktı: uygulanabilir yayın ve geri dönüş planı.
7. Kabulden sonra alanı genişletin. Pilotun kullanıcı ve operasyon kabulü tamamlanınca sonraki akışı seçin. Kalıcı çift işletim oluşmaması için eski bileşenin kapatılma koşullarını yazın. Güncelleme, izleme ve olay müdahalesini bakım planına ekleyin.

Yayın öncesi kontrol listesi

• .NET 10 çalışma zamanı, SDK, işletim sistemi ve yama koşulları kontrol edildi.
• Web Forms, WCF, COM ve masaüstü bağımlılıkları açıkça sınıflandırıldı.
• Paketler ve özel DLL’ler hedef ortamda denenip kararları kaydedildi.
• Giriş, rol, servis hesabı ve sertifika akışları kabul edildi.
• Kritik rapor ve işlemler temsili veriyle eski sonuçlarla karşılaştırıldı.
• Veri şeması ve kuyrukların paralel çalışma koşulları tanımlandı.
• Kod ve veri geri dönüşü prova edildi; sorumlu kişi belli.
• Yeni sistemin işletim kaydı ve eski bileşeni kapatma koşulları hazır.

Geçiş hatalarında önce ne kontrol edilmeli?

Belirti	İlk inceleme	Karar
Proje derleniyor, belirli ekran çalışmıyor	Uygulama modeli ve bileşen API’leri	Ekran uyarlamasını ayrı kapsamlandırın
Yalnız üretim makinesinde hata var	Dosya izinleri, mimari, sürücü ve servis hesabı	Ortam farkını giderin; işletim sistemi değişimini ayrı değerlendirin
Entegrasyon bağlanıyor ama sonucu farklı	Seri hale getirme, kimlik, zaman aşımı ve sözleşme	Tüketiciyle birlikte sözleşme testi yapın
Geri dönüşten sonra kayıt eksiliyor	Eski sürümün yeni şemayı ve kayıtları okuması	Veri uyumunu çözmeden yayını genişletmeyin

Her uygulamayı mikroservise bölmek bu sorunların çözümü değildir. Aynı platformda kalıp sınırları ve testleri iyileştirmek uygun olabilir; seçenekler .NET merkezinde karşılaştırılır.

Ne zaman yardım almalısınız?

Kaynak veya derleme ortamı eksikse, özel cihaz/COM bileşeninin alternatifi yoksa, kimlik altyapısı belirsizse veya kritik işlem farklı sistemlere yayılıyorsa önce Legacy Sağlık Raporu ile karar alanlarını daraltın. Web Forms ekran yenilemesi ile çalışma zamanı yükseltmesini aynı küçük görev gibi bütçelemeyin.

İlk denemeden hangi çıktılar alınmalı?

.NET 10 hedefini, uygulama modelini ve Windows bağımlılıklarını birlikte değerlendirin. Tek bir akışı veri ve yetkiyle uçtan uca doğrulamak, kalan kapsamı görünür kılar. İş katkısını daha kolay güncellenen ve sahipliği açık bir sistem üzerinden değerlendirin; hesaplayıcıdaki varsayımları gerçek bakım kayıtlarınızla destekleyin.